Vanaf nu is vuurwerk verboden en ik vind dat een volkomen begrijpelijke beslissing. De afgelopen jaarwisseling werd dat maar weer bevestigd en zelfs de buitenlandse media benoemden het debacle wat wij de traditionele jaarwisseling noemen met de volgende woorden: ‘Regelrechte chaos’, ‘Geen folklore, geen traditie, maar een land wat een keer per jaar collectief de controle verliest’.
Ja, we staan er goed voor maar niet heus.
Natuurlijk is sneu voor de liefhebbers die wél weten hoe ze ermee om moeten gaan, maar zoals altijd moeten de goeden lijden onder de kwaden, heel oneerlijk, maar in dit geval de meest logische stap. En het verbod op vuurwerk scheelt een hoop afgerukte vingers, oogletsels en dodelijke slachtoffers in de toekomst. En geld! Want afgelopen jaar is er voor honderdnegenentwintig miljoen euro vuurwerk gekocht. Dat is exclusief het geld wat uitgegeven is aan illegaal vuurwerk en laten we ook de schadepost niet vergeten, de schade aan woningen en auto’s is geschat op zestien miljoen euro. En vanaf volgende week horen we weer het geklaag dat de boodschappen zo duur zijn. En dat de benzineprijzen zo enorm gestegen zijn. Niet dat we dan minder de auto gaan gebruiken, nee, we blijven gewoon doorrijden.
Wat een armoede!
Als we tien jaar verder zijn kijken we er wellicht anders tegenaan. Dan komt vuurwerk afsteken in het rijtje te staan van het verplicht autogordel dragen in de auto, het niet meer roken in de auto met kinderen, carter olie weg laten lopen in het riool, Roetveeg Piet in plaats van Zwarte Piet, voetbal kijken in een stadion en het filmen van vechtpartijen, brandstichting of ongelukken. Die laatste ontwikkelingen zitten nog in de pen, maar wees gerust, dat gaat binnen nu en een aantal jaren echt gebeuren. En ja, we willen minder regels in dit land, maar door het gedrag van een aantal hersenlozen zullen er alleen maar regels bijkomen.
Regels hoe we met elkaar omgaan.
Daarom pleit ik ervoor dat ouders voortaan begeleiding krijgen hoe ze hun kroost moeten opvoeden. Zodat ze hun nageslacht weer leren te luisteren en respect te hebben voor alle hulpverleners, brandweer, politie, ambulancepersoneel, leerkrachten en alle mensen om hen heen. Want opvoeden is tegenwoordig verdomd moeilijk, het is een enorme klus omdat er aan alle kanten aan de stoelpoten van de opvoeders gezaagd wordt. Toen ik mijn kinderen moest opvoeden hadden we nog niet zoveel last van die krachten die het kroost op een negatieve manier konden beïnvloeden.
Zij groeiden op met Bassie & Adriaan.
Dat voelde destijds wel als een beproeving, maar achteraf gezien was het niets vergeleken waar de jeugd nu aan blootgesteld wordt via alle socials die er tegenwoordig zijn. Daarom zouden ouders hierin begeleid moeten worden, zodat hun kinderen die basis mee kunnen nemen wanneer zij kinderen krijgen en deze moeten opvoeden. Mijn ouders hebben mij op een heel heldere manier opgevoed; wanneer ik wat uitgevreten had, kreeg ik eerst op mijn lazer van mijn moeder en daarna de mededeling ‘Naar je kamer en wacht maar tot je vader thuiskomt!’
Ik kreeg dan ‘een pak voor mijn broek’, of modern gezegd: een corrigerende tik.
Wanneer wij uitgingen kreeg ik naast ‘Veel plezier’ ook te horen dat ik mij moest gedragen. “En waag het niet iets te slopen van een ander, want dan breek ik je benen!” Dat laatste was figuurlijk hoor, puur om het kracht bij te zetten. Ik droeg dat de rest van de avond mee en ondanks het nodige alcoholgebruik bleef die mededeling wel hangen.
De politiek krijgt ook begeleiding.
Dat ze geen leugens meer mogen verspreiden bijvoorbeeld, leugens die het volk tegen elkaar ophitsen. Want politici worden tegenwoordig ook beïnvloed, onder andere door krachten van buiten de grenzen die erop uit zijn chaos te creëren, om aan de stoelpoten van onze democratie te zagen. Steeds vaker zie je dat, zowel aan de extreem linkse zijde als aan de extreemrechtse zijde van het politieke spectrum.
Hun enige doel is chaos creëren.
Daarnaast moeten we ook, moeten we vooral naar ons eigen gedrag gaan kijken. Want op de een of andere manier kunnen we de weelde van de welvaart niet meer aan en gaan we ons gedragen als verwende ettertjes, schurend aan terrorisme. Ruzies worden beslecht met zwaar vuurwerk aan deuren of met kopschoppen, kapmessen of kogels. Daarnaast wijzen we altijd maar weer naar de overheid, dat die het moet oplossen. Zo las ik laatste in een krant de vraag wie het vuurwerkafval moest opruimen, de overheid of de vervuiler. Zo slecht is het al gesteld met ons, dat we niet zelf kunnen bedenken dat de vervuiler het zelf opruimt. Toch? Of we gaan op wintersport en knokken erop los bij het après-skiën. We gebruiken drugs alsof het een onderdeel is van de Schijf van Vijf is en vinden dat ook nog de normaalste zaak van de wereld, maar we veroordelen wel al het criminele geweld er omheen.
Dat noemen ze ook wel hypocriet.
Gelukkig Nieuwjaar, dat wens ik iedereen. En ik hoop oprecht dat het ook een gelukkig Nieuw Jaar mag worden en bij deze alvast mijn excuus voor bovenstaande geweeklaag. Ik ben ook maar een mens, een mens die verdrietig wordt van alle ellende in de wereld en dat uit ik op papier. Een pessimist zal al die nieuwjaar wensen valse hoop noemen, maar ik blijf mij daartegen verzetten. Ik blijf elk jaar weer hopen op betere tijden en wens iedereen het allerbeste.
En ik heb nog een paar eigen wensen om mee af te sluiten:
Ik wil het komende jaar het volgende niet meer horen: voor de hardwerkende Nederlander. En ik wil dat afgunst verboden gaat worden, dat is namelijk een hele vervelende eigenschap van ons mensen. En ik wens dat het koor waar mijn vader 43 jaar lid van geweest is, hun muziek op Spotify gaan zetten zodat we die muziek kunnen gaan streamen en ik wil dat Ajax Wout Weghorst verkoopt. Daarnaast wens ik dat psychiater Esther van Fenema een keer naar Groningen komt om kennis te maken met deze ontzettend leuke provincie en haar inwoners zodat ze haar mening bij kan stellen, dat ze Groningen niet meer misbruikt in haar gedachtegang om mensen te straffen.
Want ons schofferen met schoffelen in Groningen is hetzelfde als schoffelen in de Randstad!
