Huishoudelijke mededelingen

Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt nadat ik op de TV het woord ‘piemelrietjes’ voorbij hoorde komen. Ik heb geen idee meer in welke context maar Google is almachtig en je bent nooit te oud om te leren. Dat digitaal opzoeken was in dit geval ideaal. Want ik hoefde er niet voor naar de Bieb, om schoorvoetend aan een van de medewerkers te vragen of er boeken zijn of informatie te vinden is over piemelrietjes. Ik had heus wel een vermoeden, dat is man’s ‘dirty mind’, maar dacht er direct achteraan dat het natuurlijk niet echt was, dat het gewoon een Van Kooten & de Bie woordspeling was uit een ver verleden.

Of een achtergebleven restje van de seksuele revolutie van de jaren ’60.

Na het woord ‘piemelrietjes’ ingetikt te hebben kreeg ik maar liefst negen pagina’s met voltreffers voor mijn neus, waarna mijn aandacht direct getrokken werd door één ‘hit’ die ik even niet verwacht had. Want waar denk je waar ik naar verwezen werd?

Naar de Huishoudbeurs!

Even was ik van slag, want wat hebben piemelrietjes met de Huishoudbeurs te maken. De Huishoudbeurs, ooit halverwege de jaren ’50 bedacht om huisvrouwen kennis te laten maken met het vak huishouding en alle zaken daaromheen. Dat was nog de tijd dat de meisjes naar de Huishoudschool gingen om daar bijvoorbeeld te leren koken. Daarom roepen kinderen van nu altijd nog dat Oma altijd zo lekker kookt! Deze beurs stamt nog uit de tijd dat alles anders ging. Dat was de tijd dat de mannen nog 60 tot 80 uur per week maakten, dat ze hele gesmeerde broden met worst en kaas meenamen naar hun werk omdat ze dat nodig hadden om zware arbeid te kunnen verrichten.

Toen was er nog geen sprake van overvloedige obesitas.

Dat was de tijd dat de man het hoofd van het gezin was en de vrouw de motor van het gezin. Dat was de tijd … euh…die sommige mannen nu eigenlijk wel weer terug willen. Die willen weer terug naar vroeger want toen was alles beter.

Nou, niet beter, hooguit wat minder gecompliceerder zou ik zeggen.

En dan heb ik het niet alleen over die ‘moeder’s kindjes’ zoals Carla en Frank van Putten altijd zo briljant uitbeelden (tik maar in op YouTube) maar over de angstige mannen, angstig om hun macht te verliezen. Sommige van dat soort mannen namen al het zekere voor het onzekere door een politieke partij op te richten. Om zich tegen de opkomst van de zelfstandige vrouw te verzetten. Om te bewerkstelligen dat de vrouw zich weer onderwerpt aan de klassieke leest, het huishouden.

De nostalgie in het pluche, terwijl regeren toch echt vooruitzien is!

Nu denk ik niet dat de moderne vrouw zich opnieuw een schort aan laat trekken. Sinds het gezin allang niet meer de hoeksteen van de samenleving is werken de meeste vrouwen en doppen ze hun eigen boontjes. Een inhaalslag die ze eigenlijk heel goed uitvoeren. En trouwens, in die keukens zie je steeds vaker dat de kerels het overnemen. De ene omdat hij het gewoon leuk vindt en de andere man omdat hij zo kan bijdragen aan het huishouden.  Oh ja, en dan is er nog de categorie man die het keukenschort om doet omdat hij gewoon lékker wil eten….

Zelfs mijn vader, een stoere bouwvakker van 84 lentes jong, heeft zich het koken aangeleerd en kookt nu de sterren van de hemel!

Complete gelijkheid is er nog niet maar we zijn op de goede weg. Maar wat hebben piemelrietjes nu te maken met de Huishoudbeurs? Die vraag zette mij er toe om toch maar op die google link van de Huishoudbeurs te klikken. En vervolgens op het programma.

Ik overdrijf als ik zeg dat wat ik las mij de broek deed afzakken maar de eerder hier genoemde seksuele revolutie uit de jaren ’60 is nog steeds bezig! Want ik dacht altijd, naïef als ik kan zijn, dat het een beurs was met daarop bedrijven die hun huishoudelijke producten aan de man … euh… aan de mens wilde brengen. Niets meer en niets minder.

Maar het programma liet iets heel anders zien.

Zo was er een plein en die noemden ze ‘Het plein der lusten’. Natuurlijk dacht ik eerst dat het over eten ging, over dingen we wel en niet lusten, maar na de beschrijving helemaal gelezen te hebben kwam ik toch op iets heel anders, ik citeer: “Hier leer je als vrouw weer je zintuigen scherp te zetten, hoe leuk het is om meer aandacht te besteden aan je partner en omgekeerd. Dit geeft nieuwe energie in de veilige omgeving van andere enthousiaste vrouwen.”

Mijn blozen deed mij gauw verder lezen, op zoek naar een zelf-parkerende auto, een magnetron die je commando’s kan geven of een lekkere kookworkshop waar je van af kon vallen.

Maar het hield niet op. Het volgende programmaonderdeel was de Toiletquiz met niemand minder dan de acteur Barry Atsma, een acteur die menig vrouwenhart op hol laat slaan. Hier kon je een jaar lang Eco sexy duurzaam toiletpapier winnen. Ja, ik moest dat zinnetje ook even teruglezen maar het stond er echt, Eco sexy toiletpapier! Opgewonden las ik verder en nu stuitte ik op een workshop Erotische Gedichten schrijven. En even verderop konden de dames leren haken onder de bezielende en wellicht erotische leiding van Bobbi Eeden, een pornoster!

‘Even rustig ademhalen…’ Het liedje van Acda en De Munnik schoot even door mijn hoofd.

Dit was revolutie! Dit was een huishoudbeurs in schaapskleren! Dit was Kamasutra, dit was Sodom en Gomorra! Hiermee vergeleken is de Libelle Zomer Week hooguit een uitbreiding van de Efteling! En het is natuurlijk begonnen toen ene meneer Christian Grey met zijn 50 tinten grijs op een andere manier aandacht besteedde aan de vrouw. Misschien is het daarom wel dat wij mannen achter het fornuis kruipen, schichtig om ons heen kijkend of we de partner nog wel goed genoeg behagen.

Was het dan allemaal erotisch georiënteerd?

Nee, er was ook nog genoeg te zien voor de minder opgewonden standjes, zoals een heus dierenplein met onder andere de workshop Kroelen met Konijnen, een modeshow, een TrimjeFit-met Wendy, een workshop lederen mini-tasjes maken, een workshop Wandhangers maken, een workshop Kleding opvouwen en opbergen, een babyhoek en nog veel en veel meer. Voor de man onbegrijpelijk, maar ik begrijp nu wel dat de vrouw gewoon geen tijd meer heeft voor het huishouden!

En oh ja, die piemelrietjes. Dat zijn rietjes in de vorm van een piemel, ik citeer uit de folder: ‘Leuk voor vrijgezellen-feestjes en Carnaval…’

 

 

 

 

Auteur: Arjen Veldhuizen

Schrijverijtjes van Muis: Hallo, ik ben Arjen Veldhuizen en mijn roots liggen op Terschelling waar ik in 1964 ter wereld kwam (eigenlijk in het St. Jozef ziekenhuis te Harlingen maar mijn ouders woonden op het eiland). Ik ben getrouwd met Janet en wij hebben samen(gesteld) 4 zonen, Youri, Bas, Sven en Sil. Op de Lagere school kwam ik er al achter dat ik iets met schrijven had, als puber kwam het al meer tot uiting en eigenlijk tot op de dag van vandaag heb ik ‘schrijfdrang’. Op deze website staan schrijverijtjes, Muizenstaartjes zoals ik ze noem, over zaken die mij bezighouden en die ik in de afgelopen 7 jaar aan Facebook toevertrouwd had en teksten die ik schrijf voor Hoemannendenken.nl en OldambtNu.nl. Ik schrijf soms luchtig, soms wat inhoudelijker en laat mij graag inspireren door mijn omgeving. Hieronder staan al mijn teksten die ik vanaf begin 2011 geschreven heb, dus hoe meer je naar beneden scrolt hoe langer geleden. Veel leesplezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.