Het chagrijn van de welvaart

Stress bij de Appie! Ze bedachten, zoals elk jaar, enkele kerstrecepten maar nu blijkt dat deze recepten niet de opgewonden staat van de keukenprinsen en prinsessen kunnen bevredigen.  Ze zouden ‘te vegetarisch’ zijn! De redactie van de Allerhande ging iets te snel in op de hype van deze tijd, het hebben van een dieet of het minder eten van vlees of vis. Maar veranderingen moet je voorzichtig brengen, niet door de strot duwen. Die moet je kneden, even laten rusten, weer kneden en pas serveren wanneer de tijd er rijp voor is. Op kousenvoeten. Heel zachtjes. Heel voorzichtig.

Net als de egeltjes.

Natuurlijk hebben ze gelijk bij Albert Heijn want we vreten ons obesitas aan alles waaraan een stukje vlees of vis zit. En we zijn al zo ongeduldig dat we het zelfs al niet eens meer koken, bakken of braden, dan gaat het gewoon rauw de stortpijp in!

Ja, het is soms bij de kannibalen af!

Het gaat natuurlijk om het milieu. Al die koetjes en kalfjes en hun soortgenoten verzuren de boel en Appie en Kornuiten zien daar weer iets in. Door bovenstaande actie. Zij bereiden zich voor op de toekomst van nep- vlees en vis (en wellicht nep- groenten?) zodat onze Aarde nog wat langer mee kan gaan.

Dat is geen fake-nieuws!

Maar we pikken niks meer en de klachtenlijn van de Appie raakte over bezet. Want reageren is nooit zo makkelijk geweest sinds de geboorte van het Internet, alleen raken we daardoor wel in een burgeroorlog. En die oorlog krijgt steeds meer zuurstof, zuurstof die ons door het internet aangereikt wordt. Dagelijks worden we gevoerd met informatie en meninkjes en die delen we ook weer massaal.

We delen, knippen en plakken er lustig op los, zonder na te denken over de inhoud, laat staan de gevolgen…

Er was een tijd dat de laatste maanden van het jaar gezellig en leuk waren. De aftrap werd ingezet door de herfst. Nou, dit jaar was er geen herfst, de korte broek of het jurkje kon gewoon aanblijven. Het chagrijn ontstond bij blad blazend Nederland want het blad viel maar niet. Daar sta je dan met je super bladblazer op het grasgroene gazon, met je ANWB laarzen en bijbehorend water-en winddicht windjack! Er viel hooguit een boom om vanwege een voorzichtig herfststormpje, niks geen bergen met goudkleurig blad.

En de egeltjes raakten ook allemaal van slag!

Dan hadden we het gesteggel om Sint- Maarten. Had deze heilige al geduchte concurrentie met het op angst gebaseerde Halloween (over tradities gesproken..), nu kregen ze ook nog te maken met de vraag op welke dag het gevierd moest worden! Want 11 november is de dag dat mijn lichtje branden mag. Behalve als het op zondag is, dan gaan we weer massaal in de clinch met elkaar omdat zondag de Dag des Heren is, binnenkort wellicht de Dag des Mensen….

We leven in een 24 uurs maatschappij. Behalve met Sint- Maarten, dan gaan we ineens weer lekker hypocriet doen.

Vervolgens komt die Turk uit Spanje, maar ook daar was weer wat over te zeggen en in plaats van vrolijk werden we er ontzettend chagrijnig van. Met name de volwassenen. De kinderen zal het worst wezen, misschien hooguit dat het dan wel een vegetarische worst moet zijn. Maar het chagrijn zit hem in de aandacht die we er met zijn allen aan besteden. We pompen het ‘sociale’ media vol met plaatjes van Sylvana zodat zij publiekelijk aan de schandpaal genageld mag worden, roepen dat we geen racisten zijn maar de commentaren doen tóch echt anders vermoeden.  En we schreeuwen elkaar de les door elkaar geschiedenislesjes op te leggen, uit naam van de traditie. Niets meer en niets minder. Zelfs als dat ten koste gaat van een grondrecht…

Maar we zijn tegen pesten, dat moet wel even gezegd worden want pesten is zó vorige eeuw!

Gelukkig hebben we het Glazen Huis nog. Oh nee, dat mag ook niet meer want dat geld ging allemaal over de grenzen terwijl wij het hier in eigen land veel harder nodig hebben! Al jaren was dit de leukste week van het jaar en maakte het de donkere dagen een stuk lichter. Want muziek en verbondenheid kwamen op een ludieke manier samen, bedacht door mensen met de juiste intenties. Maar een groepje zure mensen in Nederland kwam in opstand en welnu, het Huis ligt in gruzelementen, doel bereikt.

Maar niet het goede doel!

En dan is het Kerst. Vrede op Aarde. Nou ja, bijna vrede, want we maken ruzie bij wie we aan de vegetarische dis moeten zitten op 1e of 2e kerstdag. Want er zijn mensen, dat is echt waar, die eisen dat je aan hun kerstontbijt, kerstbrunch of kerstdiner moet zitten. Daardoor zit het chagrijn weer aan tafel en wensen we dat het volgend jaar maar weer beter zal worden.

De wens is de vader van de gedachte.

Na de kerst hebben we nog een paar dagen om tot bezinning te komen. Maar daar krijgen we de kans niet voor want we moeten nog met elkaar op de vuist over het vuurwerkprobleem! Vooralsnog lijken de liefhebbers het voordeel van de twijfel te genieten, zie ik nog niet direct de blokkeerfriezen in actie komen. Maar de tegenstanders, onder andere de dierenliefhebbers en ikzelf vanwege mijn gehoor, zijn zich aan het wapenen. Dat wordt een enorme Facebook- en Talkshows- campagne met alles erop en eraan!

Dan gaan we knallen!

Het jaar is moe gestreden door ons zelf. Toch stappen we positief over want we voetballen weer op wereld niveau. Daardoor kunnen de hooligans zich weer gaan richten op de dingen waar ze ooit voor bedacht zijn, namelijk lopen schreeuwen in voetbalstadions in plaats van langs de kades van een of andere stad.

En in januari beginnen we weer opnieuw te klagen over alles en nog wat, over Anouk die zo nodig in het Nederlands moest gaan zingen, over het feit dat er elke avond darten op de televisie is, over wel of niet inentende ouders, over transgenderbenamingen, over hufters in het verkeer, over een te nat voorjaar, over te dure zorg, over de privacy wet, over het Songfestival, over de te hete zomer, over de bladblazer in de schuur…

Of over de kerstrecepten van de Appie….

Auteur: Arjen Veldhuizen

Schrijverijtjes van Muis: Hallo, ik ben Arjen Veldhuizen en mijn roots liggen op Terschelling waar ik in 1964 ter wereld kwam (eigenlijk in het St. Jozef ziekenhuis te Harlingen maar mijn ouders woonden op het eiland). Ik ben getrouwd met Janet en wij hebben samen(gesteld) 4 zonen, Youri, Bas, Sven en Sil. Op de Lagere school kwam ik er al achter dat ik iets met schrijven had, als puber kwam het al meer tot uiting en eigenlijk tot op de dag van vandaag heb ik ‘schrijfdrang’. Op deze website staan schrijverijtjes, Muizenstaartjes zoals ik ze noem, over zaken die mij bezighouden en die ik in de afgelopen 7 jaar aan Facebook toevertrouwd had en teksten die ik schrijf voor Hoemannendenken.nl en OldambtNu.nl. Ik schrijf soms luchtig, soms wat inhoudelijker en laat mij graag inspireren door mijn omgeving. Hieronder staan al mijn teksten die ik vanaf begin 2011 geschreven heb, dus hoe meer je naar beneden scrolt hoe langer geleden. Veel leesplezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.